حسين رضى موسوى نقيب علويين در بغداد برادر سيد مرتضى است . وى شاعرى مبرز ، فاضل عالم پارساى عظيم الشأن ، بلند جايگاه بوده است . او داراى داستانى در بارهء شرافت نفس است كه ما آن را در كتاب بزرگ خود ( در رجال ) آورده‌ايم - ولادتش سال 359 و وفاتش در محرم سنهء 406 اتفاق افتاد « 28 » . » 3 - شهيد سعيد قاضى نور الله شوشترى مؤلف كتاب گرانقدر « احقاق الحق » و ساير آثار ارزنده ديگر « 29 » در كتاب فارسى مشهورش « مجالس المؤمنين » در مجلس پنجم كه « بعضى از متكلمين و مفسرين و محدثين و فقها و مجتهدين و اعيان قرّاء و نحاة و لغويين » را نام مىبرد در بارهء اين بزرگ مرد شيعه بدينگونه سخن مىگويد : « . . . كنيت شريفش ابو الحسن ، لقب مرضيّش رضى است ، و ذو الحسبين ، برادر مير مرتضى علم الهدى ، و در عصمت و طهارت برگزيده خداست . نقيب علويه و اشراف بغداد بلكه قطب فلك ارشاد و مركز دايرهء رشاد بود . صيت بزرگى و جلالت او را گوش فلك شنيده ، و آوازهء فضل و بلاغت او به ايوان فلك رسيده ، اشعار دل پذيرش دست تصرف از دامن فصاحت آرائى در شاخ بلند سحر آزمائى زده ، و پاى ترقى در حضيض بلاغت گسترى بر دورهء شاهق معجزه پرورى نهاده ، پايهء فضل و كمال و معالى و افضال او از آن گذشته كه زبان ثنا و بيان مدحت از كنه رفعت آن عبارت تواند كرد . چه ظاهر است كه چون جمال به غايت رسد دست مشاطه بى كار ماند ، و چون بزرگى به حد كمال كشد بازار و صافان شكسته گردد : ز روى خوب تو مشاطه دست باز كشيد * كه شرم داشت كه خورشيد را بيارايد ابن كثير شامى گفته كه مير رضى الدين بعد از پدر نقيب علويهء بغداد شد و او فاضل ديندار بود ، و در فنون علم ماهر بود ، و سخى و جواد و پرهيزكار و شاعر بىنظير بود . . سپس ترجمه او را از « مرآت الجنان » يافعى و « تاريخ مصر و قاهره » و تاريخ ابن خلكان و رجال نجاشى مىآورد و پاره‌اى از اشعارش را نقل مىكند « 30 » . 4 - مير مصطفى تفرشى دانشمند گرانقدر رجالى معروف متوفى به سال 1021 در رجال

--> ( 28 ) - خلاصة الاقوال - ص 164 . ( 29 ) - سيد بزرگوار و علامهء عاليمقدار قاضى نور الله بن شرف الدين مرعشى شوشترى از مفاخر علما و دانشمندان شيعه است كه در زمان پادشاهان تيمورى هند به آن كشور رفت ، و در فقه چنان قوى و ماهر بود كه در پنج مذهب درس مىگفت و فتوى مىداد . او مذهب خود را پنهان مىداشت و كتب بسيارى در فقه و اصول و كلام و فلسفه و تاريخ به عربى و فارسى تأليف كرده كه از همه معروف‌تر « احقاق الحق » و « صوارم محرقة » و « مجالس المؤمنين » در تاريخ دانشمندان و رجال شيعه كه به خاطر كشف همين كتاب در سال 1019 ه - به دستور سلطان سنى تيمورى به جرم تشيع به شهادت رسيد . ( 30 ) - مجالس المؤمنين - ج 1 - ص 503 .